Από Μηχανής Θέατρο

ΘΕΑΤΡΟ

ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ

Ιστορικό του «Από Μηχανής Θέατρο»


Το 1995, περπατώντας σε κάποιον πεζόδρομο στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας με έναν φίλο, σταθήκαμε μπροστά σ' ένα παλιό εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο - μηχανουργείο. 'Αυτό εδώ πουλιέται', μας είπε ο φίλος μας. Με δυσκολία σκαρφαλώσαμε στον τοίχο για να κοιτάξουμε μέσα από τα σπασμένα τζαμάκια των παραθύρων της πρόσοψης. Σκοτάδι, μυστήριο και σκουπίδια.

Ονομάσαμε το θέατρό μας ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΑΤΡΟ, συνδυάζοντας έτσι την παλιά χρήση του χώρου με την καινούργια του: Μηχανουργείο - Θέατρο. Η αγορά του κτιρίου έγινε το Μάϊο του 1995. Αμέσως βάλαμε μπρος τα σχέδια για την πραγματοποίηση μίας παράστασης, χρησιμοποιώντας ατόφιο το περιβάλλον του χώρου, που είχε υπάρξει διαδοχικά: εργοστάσιο ηλεκτρικών σιδήρων το 1935, τυπογραφείο το 1952 και από το 1982, μετά το κλείσιμο του τυπογραφείου, καταφύγιο περιθωριακών και οικονομικών μεταναστών.

Αυτή η παράσταση ήταν ο 'Πενθέας Πάσχων', που ενσωμάτωσε τα υλικά και την όψη του παλιού εργοστασίου - τυπογραφείου - καταφυγίου στο σκηνογραφικό της χώρο. Φυσικά, η μινιμαλιστική αυτή άποψη για το ανέβασμα μίας παράστασης, παρ' όλη τη γοητεία της, δεν μπορούσε να είναι βιώσιμη.

Το θέατρο ανακαινίστηκε το 1997. Δόθηκε μεγάλη προσοχή στη λειτουργικότητα του χώρου ως θέατρο, με έμφαση στο μέγεθος της σκηνής, την άνεση των ηθοποιών και την ευχάριστη παραμονή των θεατών. Στοιχεία που μνημονεύτηκαν και επαινέθηκαν αργότερα στις κριτικές που γράφτηκαν για τις παραστάσεις του θεάτρου.
Χρήστος Βαλαβανίδης - Ασπασία Κράλλη

Σημειώματα Ιδρυτών Θεάτρου

Ο Χρήστος Βαλαβανίδης είναι πρώτα ποιητής και μετά θεωρεί τον εαυτό του ηθοποιό. Λέει: εγώ δεν γράφω επεξηγηματικά σημειώματα για το θέατρο... παίζω θέατρο. Όλη η θεωρία μου, η άποψη μου και τα πιστεύω μου για το θέατρο περικλείονται στο παίξιμο μου. Γι αυτό και πάντοτε η συμβουλή μου στους συναδέλφους μου, κατά την διάρκεια των προβών είναι: «μη μου εξηγείς τι κάνεις, παίξ’ το».

Χρήστος Βαλαβανίδης

Πιστεύω ότι κάθε ηθοποιός είναι από τη φύση της Τέχνης του μίμος. Η θεατρική πράξη είναι, όπως λέει ο Αριστοτέλης, "...μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας, μέγεθος εχούσης...". Υπάρχουν λοιπόν στον άνθρωπο έμφυτες οι αρχέγονες κινήσεις και τα αρχέγονα αισθήματα, που είναι αυτά που συντελούν την καθημερινή του ύπαρξη (περπατώ, τρέχω, περιμένω, σκέφτομαι, κοιτώ, χαίρομαι, πονώ, τρομάζω, γελώ, κλαίω, ερωτεύομαι, φοβάμαι κλπ). Έτσι ο ηθοποιός, με την μνήμη του σώματος και του συναισθήματος, που για την κατάκτηση τους εξασκείται με ειδικές ασκήσεις, αναπαριστά-μιμείται τις κινήσεις και τα αισθήματα, δημιουργώντας τη θεατρική πράξη.

Σημείωμα Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης

Σαν τους νομάδες, όπως οι περισσότεροι συνάδελφοι, από σκηνή σε σκηνή, από θέατρο σε θέατρο χρόνια αρκετά. Γοητευτική αυτή η μετακίνηση, κάθε φορά σαν να γνωρίζεις ένα νέο τόπο, να τον οικειοποιείσαι, να τον κάνεις σπίτι σου, μετά όμως αναγκάζεσαι να τον εγκαταλείψεις. Σε τέτοιες περιπλανήσεις καμιά φορά υπάρχουν κι εκπλήξεις. Συναντάς και συναντιέσαι με έναν νέο τόπο που ξέρεις ότι μπορεί να γίνει το νέο σου σπίτι, ένα σπίτι όμως μόνιμο πια. Το οικειοποιείσαι, το συγυρίζεις, το φροντίζεις. Εκεί δεν θέλεις να μένεις μόνος. Καταλαβαίνεις ότι τα θεμέλια του θα είναι ακόμα πιο ανθεκτικά αν ενώνονται πολλές δυνάμεις μαζί. Ότι η εστία του θα είναι ακόμα πιο ζωντανή αν ακούγονται πολλές φωνές μαζί. Έτσι ο νέος σου τόπος γίνεται ένα σπίτι φιλόξενο, ανοιχτό. Ένα σημείο συνάντησης.

Καλώς ήρθατε στο Από Μηχανής Θέατρο

Δημήτρης Μυλωνάς - Άννα Ελεφάντη
x
SOCIAL MEDIA

Follow us